Till we learn to fly...

Φύγε.

Φύγε. 

Σου είπαν ότι είμαι εδώ, αλλά δεν είμαι.

Φύγε. 
Φύγε από 'δώ.

Τα κυπαρίσσια γύρω μας ξέρεις τι σημαίνουν.

Μη στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις.

Είμαι μέσα, αλλά στην πραγματικότητα δεν είμαι.

Ούτε κοιμάμαι, όπως νομίζουν μερικοί.

Είμαι αλλού.

Εκεί όπου τα συναισθήματα υπάρχουν για να τα ζούμε και όχι να κάνουμε πως δεν τα βλέπουμε, εκεί θα με βρεις.

Εκεί όπου το τραγούδι μάς σκίζει στα δύο, εκεί θα με βρεις.

Εκεί όπου οι άνθρωποι σιχαίνονται τις φανταχτερές, ψεύτικες και γελοίες κόντρα αντιδράσεις, εκεί θα με βρεις.

Εκεί που ανευρίσκονται ίχνη ζωής στον πλανήτη "'Ελλειψη", εκεί θα με βρεις.

Εκεί που ο κόσμος καταλαβαίνει πως ό,τι αγαπάς, δεν πεθαίνει, εκεί θα με βρεις.

Θα είμαι εκεί, όπου η αγάπη δεν οδηγεί στον μαζοχισμό.

Θα είμαι εκεί, όπου η ματαίωση δεν είναι καθόλου ένας μικρός θάνατος.

Θα είμαι εκεί, όπου ο πόνος γίνεται ολότητα και προστατεύει την ψυχή σου. 

Θα είμαι εκεί, όπου ο σπαραγμός οδηγεί στη λύτρωση και όχι στην καταστροφή.

Θα είμαι εκεί, όπου το πολύ τού έρωτα είναι γλυκό, θεραπεύει και δεν βλάπτει.

Όταν σκεφθείς ότι απλά γύρισες από κάπου που είχες πάει, και δεν με βρήκες, θα είμαι εκεί.

Όταν καταλάβεις ότι η απουσία μου δεν πονά σαν πληγή όπως νομίζαμε, αλλά σαν ένα ανοικτό παράθυρο που μπάζει παγωμένο αέρα, θα είμαι εκεί.

Όταν με ζητήσεις παντού και απελπιστείς επειδή δεν με βρήκες, θα είμαι εκεί.

Όταν προλάβεις να κρατήσεις από μένα, τόσα μόνο όσα χρειάζονται για να δακρύζεις τα βράδυα, θα είμαι εκεί.

Όταν δεις ότι ακόμη και η θανάσιμη συνήθεια δεν μπορεί να σε νικήσει, θα είμαι εκεί.

Γιατί το μαρτύριο είναι γι' αυτούς που μένουν πίσω.

Γιατί τα δύσκολα είναι γι' αυτούς που θυμούνται.

Γιατί η δοκιμασία είναι γι' αυτούς που τις νύχτες δεν κοιμούνται.

Γιατί η απουσία και το κενό μένει για πάντα.

Γιατί η κόλαση υπάρχει κυρίως για τους ζωντανούς.

Μη στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις.

Μη ζητάς βοήθεια από ανθρώπους που δεν ένοιωσαν ποτέ τίποτα.

Μην αναπολείς, γιατί θα χαθείς.

Είμαι εδώ αλλά και δεν είμαι.

Έχω πεθάνει αλλά και όχι.

Μόνο να μη μου πας πολύ μακριά.

Γιατί ποτέ δεν θα σταματήσω να σε ψάχνω.

The day I learn to fly, 
I am never coming back here.


F. L.

Φύγε. Δεν ήμουν ποτέ εδώ...

...Till we learn to fly...

Φύγε. Δεν είμαι εδώ.

Φύγε. 
Εμπρός, φύγε από εδώ.
Μη στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις.
Μη ζητάς βοήθεια.
Δεν είμαι μέσα.
Δεν κοιμάμαι.
Είμαι αλλού.
Είμαι η αρμονία της ηρεμίας σου.
Είμαι τα πράσινα φύλλα που θροΐζουν.
Είμαι οι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.
Είμαι η λάμψη του χιονιού στον ήλιο.
Είμαι το φως του Φοίβου στο ώριμο σιτάρι.
Είμαι η ευγενική βροχή της άνοιξης.
Είμαι η συνεσταλμένη ταραχή τής εκπλήσσουσας καλωσύνης.
Είμαι το άρωμα του καφέ, όταν ξυπνάς το πρωί.
Είμαι τα έγγραφα που βρίσκεις, όταν πια έχεις πιστέψει ότι τάχασες.
Είμαι η δουλειά που ξαφνικά θυμάσαι ότι πρέπει να προλάβεις.
Είμαι το ρούχο σου, που σ’ αγκαλιάζει σαν να είμαι εγώ.
Είμαι η μαγική γύρη που σε τυλίγει στοργικά σαν περιπλανιέσαι μέσ' στις ανθισμένες κερασιές τού Λουντέμη.
Είμαι η χρυσή σκόνη που βλέπεις πάνω από το κεφαλάκι του παιδιού μας.
Είμαι η χορευτική απογείωση των πετεινών του ουρανού.
Είμαι το τρυφερό αστέρι που λάμπει τη νύχτα για σένα.
Μη στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις.
Μην αναπολείς και χάνεσαι.
Δεν είμαι εδώ.
Δεν έχω πεθάνει.
Ψάξε με αλλού.
Σε γνώριμα μέρη. 
Εκεί που ξέρεις.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         
                                                                                                                                    F.   L.


The day I learn to fly, 
I am never coming back here.